เคยมี Pen Friend หรือเพื่อนทางจดหมายกันบ้างไหม
เด็กสมัยนี้ยังรู้จักคำว่า Pen Friend กันอยู่หรือเปล่า
หรือมีแต่เพื่อน Chat กันหมดแล้ว ตามเทคโนโลยีที่สะดวกสบายมากขึ้น

อิชั้นเคยมี Pen Friend อยู่คนนึง
รู้จักกันตั้งแต่อยู่ ม.3 ผ่านทางหน้าหนังสือการ์ตูนมหาสนุก
เป็นผู้ชาย อยู่เชียงใหม่ ชื่ออู๊ด....
อู๊ดเขียนจดหมายไปคุยกับนักเขียนการ์ตูนมหาสนุก แล้วประกาศหาเพื่อนทางจดหมายที่อายุไล่เลี่ยกัน
อิชั้นก็เขียนไปหา....เพราะอยากมีเพื่อนทางจดหมายบ้าง
เห็นเพื่อนๆเค้ามีกัน ในหนังสือมานะมานีที่เรียนตอนสมัยอยู่ประถม ก็จำได้ว่ามีเรื่องเพื่อนทางจดหมายเขียนไว้ด้วย

อู๊ดเรียนอยู่โรงเรียนชายชื่อดัง (แต่ไม่ใช่มงฟอร์ด)
ส่วนอิชั้นนั้นเรียนโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดชลบุรี
ต่างคนต่างไม่มีเพื่อนต่างเพศเลย ก็เลยติดต่อกันเรื่อยมา
เขียนจดหมายถึงกันโดยไม่เคยเห็นหน้าอยู่เป็นปีๆ
จริงๆ ต้องบอกว่าหลายปี
เพราะเขียนถึงกันตั้งแต่อยู่ ม.3 จนเข้ามหาลัยนู่นแน่ะ
นับเวลารวมๆแล้วก็ประมาณ 5 ปี ที่บ้าเขียนจดหมายคุยกัน โดยต่างก็ไม่เคยรู้เลยว่า ตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่ายเป็นยังไง ได้แต่จินตนาการกริ๊กกรี๊กันไปตามตัวอักษรที่อยู่ในจดหมาย

เนื้อหาที่เขียนถึงกัน....ก็เล่าถึงความเป็นไปต่างๆในชีวิตของอีกคนหนึ่ง
ถ้าเอาเนื้อหาในจดหมายมาต่อกันแล้ว อิชั้นว่า
มันน่าจะเป็นไดอารีที่บันทึกเรื่องราวในชีวิตช่วงหนึ่งของคนสองคนได้อย่างดีทีเดียว
ถึงตอนนี้เราสองคนจะไม่ได้ติดต่อกันมาจะ 10 ปีแล้ว
แต่อิชั้นก็ยังเก็บจดหมายที่อู๊ดส่งกลับมาหาไว้ทุกฉบับ
มันทิ้งไม่ลง รู้สึกว่ามันเป็นความทรงจำที่ดีมาก แม้กระดาษจะเก่า จะเปื่อยไปตามวันเวลา แต่มันก็ยังอยู่ครบทุกฉบับ
และถ้าวันนี้ อู๊ดยังคงเก็บจดหมายที่อิชั้นส่งถึงอู๊ดไว้
แล้วเอาเนื้อหามาเรียงต่อกัน
คงจะได้หนังสือบันทึกเรื่องราวฮาๆของเด็กต๊องๆสองคนหนึ่งเล่มทีเดียว...

จดหมายที่ไม่ได้เก็บมีเพียงสองฉบับเท่านั้น ที่ไม่เก็บเพราะตั้งใจ
คือจดหมายไร้สาระฉบับหนึ่ง กับอีกฉบับที่อู๊ดเขียนมาเป็นฉบับสุดท้าย เพื่อที่จะจบสถานภาพการเป็น Pen Friend ของเราที่ยาวนานมากว่า 5 ปี
อู๊ดเคยบอกมาในจดหมายครั้งหนึ่งว่า....
น่าแปลก...ที่อู๊ดกล้าคุยกับอิชั้นทุกเรื่องผ่านทางจดหมาย
ทั้งที่โดยปกติแล้ว บางเรื่อง แม้เพื่อนสนิทของอู๊ดก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ
แต่กับอิชั้น อู๊ดเขียนเล่ามาหมดทุกอย่าง
อิชั้นเป็นเพื่อนผู้หญิงที่อู๊ดไว้ใจมากที่สุด
ซึ่งอิชั้นเอง ก็รู้สึกกับอู๊ดอย่างนั้นเช่นเดียวกัน

ต่อมา ด้วยวันเวลาที่ผ่านไป....
ก็ทำให้อิชั้นเริ่มรู้สึกไม่แน่ใจในความรู้สึกของอู๊ดที่มีกับอิชั้น
และแน่นอน ความรู้สึกของอิชั้นที่มีกับอู๊ด อิชั้นก็ยิ่งไม่แน่ใจเข้าไปใหญ่
สมัยเมื่อเด็กๆ อิชั้นเคยคิดว่ามันคือ Puppy Love
เป็นความรักแบบคนรักกัน ไม่ใช่แค่ความรักแบบเพื่อน
นั่นเพราะตอนนั้นอิชั้นยังไม่รู้จักความรัก และไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลยจนกระทั่งชีวิตเดินเข้าสู่รั้วมหาลัย
ทำให้คิดไปว่า......เนี่ย.......อู๊ดเนี่ยแหละ ถ้าจะนับว่าเป็นแฟนก็คงได้นะ
เพราะอิชั้นรู้สึกดีกับอู๊ดเหลือเกิน รู้สึกดีอย่างมากมาย
โดยที่ (ในตอนนั้น) อิชั้นยังไม่เคยรู้สึกดีอย่างนี้กับใครมาก่อนเลย

อิชั้นไม่รู้ว่าจริงๆ อู๊ดรู้สึกกับอิชั้นยังไง
อิชั้นอาจเป็นแค่เพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งที่อู๊ดไว้ใจมากที่สุด
ถึงแม้อู๊ดจะเขียนมาเป็นนัยๆถึงเรื่องของเราในจดหมาย...
แต่ก็เขียนแบบจับความรู้สึกไม่ถูกว่าพูดจริงหรือพูดเล่น....
อู๊ดเคยส่งของขวัญมาให้บ่อยๆ เช่น สร้อยเงินพร้อมจี้รูปหัวใจ แล้วบอกทีเล่นทีจริงว่า จองอิชั้นแล้วนะ
แล้วยังมีกำไลเงิน เสื้อที่ออกแบบเอง....อีกตั้งหลายอย่าง.........
แต่ก็นั่นแหละ อู๊ดไม่เคยบอกกับอิชั้นจริงๆ จังๆ เป็นกิจลักษณะเลย....ว่าชอบอิชั้น
และไม่เคยขอคบกับอิชั้นในแบบแฟนเลย แม้แต่ครั้งเดียว

มันก็เลยเกิดช่องว่างขึ้นในใจ
แน่นอนละ......เรื่องแรกเลยมันมาจากการที่เราไม่เคยคุยกันแบบจริงๆเลยซักที
เคยคุยโทรศัพท์แค่ครั้งเดียว.....ตอนอยู่ ม.6
หน้าจริงๆ ตัวตนจริงๆ ก็ยังไม่เคยเห็น
เพราะอู๊ดอยู่ตั้งเชียงใหม่ อิชั้นอยู่ชลบุรี
การจะเจอกันมันไม่ใช่เรื่องง่ายอยู่แล้ว
แต่อู๊ดก็มีญาติอยู่ที่ชลบุรี......คุณย่าของอู๊ดเป็นคนอ่างศิลา
ซึ่งอู๊ดเองก็มีโอกาสมาหาท่าน มาเยี่ยมท่านบ้าง
และครั้งหนึ่งที่อู๊ดมา.......อู๊ดนัดอิชั้นให้ไปเจอกันที่พัทยา
(นัดเจอหน้าโรงแรมทรอปิคาน่า...อื้อหืม สถานที่นัดเจอดีมากเลยค่ะเธอคะ)
แต่ตอนนั้นอิชั้นไม่สามารถไปพบได้ เพราะพ่อค่อนข้างจะหวง
อย่าว่าแต่ไปเจอกันที่พัทยาเลย เอาแค่ห้างใกล้ๆ บ้านน่ะ ขอพ่อออกไปให้ได้ซะก่อนเหอะ
แล้วนี่ตั้งพัทยา หน้าโรงแรมเลยค่ะคุณ (ตอนนั้นแค่พัทยานี่ต้องใช้คำว่าตั้งพัทยานะ) ถ้าไม่ตายซะก่อน อิชั้นคงจะได้ไปอยู่หรอก...

สรุปว่าอิชั้นกับอู๊ดก็ไม่เคยได้เจอหน้ากันเลย
ตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกัน จนวันสุดท้ายที่เลิกติดต่อกัน

ที่เลิกติดต่อกัน.....อู๊ดเป็นฝ่ายบอกอิชั้นว่าเลิกติดต่อกันเถอะ
เพราะตอนนั้น อิชั้นมีพ่อเจ้าม่อนเข้ามาในชีวิต และอิชั้นเขียนเล่าให้อู๊ดฟัง เหมือนทุกครั้งที่เจออะไรก็จะเล่า
และการเข้ามาของพ่อเจ้าม่อนนี่เอง ที่ทำให้อิชั้นตาสว่างเสียที ว่าแท้จริงแล้ว ความรักฉันท์หนุ่มสาวมันคืออะไร