แหม.........คุณคะ คนอย่างอิชั้นก็มีคนคบเป็นเพื่อนเหมือนกันนะคุณ

วันนี้คิดถึงพวกมัน ก็เลยว่าจะเขียนถึงซะหน่อย

"เพื่อน" ชุดที่จะ "เผา" ถึงนี้

เป็นเพื่อนที่ได้รู้จักกันตอนเรียนมหาลัย

เรียน เล่น กิน นอน เมา มาด้วยกัน

บางคนก็ เรียน เล่น กิน นอน เมาด้วยกันครบสี่ปี

แต่บางคนก็เพิ่งมากอดคอกันเมาได้ไม่นานก่อนจบ

แต่ยังไงๆ...ไม่ว่าจะเพิ่งเริ่มกอดคอกันเมาเมื่อไหร่

เพื่อนทุกคนก็สร้างความประทับใจให้อิชั้นได้ไม่แพ้กันเลย....

นา+ติ้ง

จริงๆ แล้วก็มีเพื่อนซี้ที่คบกันมาก่อนเข้ามหาลัยเหมือนกัน

ตั้งแต่สมัยปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม...

แต่ว่าไอ้บรรดาตัวแสบๆ ควรค่าแก่การฌาปนกิจนี่มันก็เป็นเพื่อนสมัยมหาลัยทั้งนั้นเลย...

เริ่มจากรูมเมทหอที่น่ารัก (รึเปล่า)นากับติ้ง

อิชั้นเป็นรูมเมทกับสองคนนี้จริงจังก็ตอนอยู่ปี 3

แต่ก็สนิทกันตั้งแต่ปี 1 แล้ว

เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด

ติ้ง + พ่อเจ้าม่อน + นา

คนแรกที่จะพูดถึงคือ ไอ้นา หรือ "ไอ้เจี๊ยก" ของเพื่อนๆ ศิษย์เก่าศึกษานารี ปัจจุบันเป็นคุณแม่ลูกหนึ่ง

ที่เพื่อนๆเรียกมันว่า "ไอ้เจี๊ยก" เพราะความที่มันเป็นคนลพบุรี

เพื่อนๆก็เลยเหมารวมว่ามันจะต้องเป็นญาติกับบรรดาเจ้าถิ่นที่ศาลพระกาฬไปโดยปริยาย

นานอกจากเป็นรูมเมทแล้ว...ยังเป็นเพื่อนคนแรกของอิชั้นในรั้วมหาลัยด้วย

อิชั้นรู้จักนาเป็นคนแรก เพราะนาเดินเข้ามาทักอิชั้นในวันรายงานตัว

ท่าทางมันก๋ากั่นได้ใจมาก....ผมซอยสั้น แถมโกรกซะแดง....ตัวผอมๆ คล้ายทอม

ท่าทางโคตรจะซ่า....ใครเห็นมันทีแรกก็คิดว่ามันเป็นพวกเด็กซ่ากันทั้งนั้น

แต่เมื่อมารู้จักกันจริงๆจะรู้ว่ามันไม่ใช่ขาซ่าอะไรเลย

ออกจะเป็นผู้ยิ้ง...ผู้หญิงกว่าอิชั้นกะไอ้ติ้งด้วยซ้ำไป

นามันชอบอยู่กับเหย้าเฝ้ากับหอ

แถมชอบปัดกวาดเช็ดถูห้องซะสะอาดเรี่ยมเร้

ตู้เสื้อผ้าส่วนของมันก็เป็นระเบียบเรียบร้อย

อิชั้นกับไอ้ติ้งซะอีก....กลับไม่ค่อยได้เป็นแม่เรือนกันเท่าไหร่

วันๆก็ตุหรัดตุเหร่ไปนู่นมานี่ แถมไม่ค่อยชอบกวาดถูห้องเอาซะเลย นอกจากวันไหนผีแม่บ้านเข้าสิงจริงๆ ถึงจะทำ

ตู้เสื้อผ้าก็ไม่ค่อยจัด....

ไอ้นามองภายนอกจะเหมือนทอมมากๆ ไม่ก็กะเทย

ด้วยลักษณะทรงผม การแต่งตัว รูปร่างหน้าตา

นี่ถ้ามีการประกวดแม่ศรีเรือนระดับชาติอิชั้นอยากจะขอนำเสนอ วันทนา
หรือไอ้นานี่แหละ เข้าประกวดชิงตำแหน่งกับเค้า

อิชั้น + ไอ้ติ้ง

ที่ไอ้นาต้องไว้ผมซอยสั้นแบบผู้ชายมาตลอด ก็เพราะมันเคยไว้ผมยาวแล้วเหมือนกะเทย

แต่พอซอยสั้นแล้วก็ดันไปเหมือนทอม

ดังนั้น ระหว่างเหมือนกะเทยกับเหมือนทอม มันขอเลือกเหมือนทอมจะดีกว่า

เพราะยังไงทอมก็คือผู้หญิง

แล้วที่มันย้อมผมแดงตอนแรกๆก็เพราะผมมันหงอก

มันเป็นโรคแพ้ผมตัวเอง ผมเลยหงอกเกือบทั้งหัว

ก็เลยต้องย้อมผม ทีนี้ย้อมสีไหนดันไม่ย้อม

เฉือกย้อมสีแดง เลยกลายเป็นเด็กซ่าไปเลย

แล้วที่รูปร่างมันไม่เหมือนผู้หญิงก็ไม่ใช่ความผิดของมัน

เพราะแม่มันดูจะให้อะไรๆมันมาน้อยซะเหลือเกิน

ไม่ว่าจะเป็นหน้าอก สะโพก อะไรๆที่แสดงความเป็นผู้หญิง

ดูคล้ายกับว่าแม่มันจะให้มาอย่างจำกัด

ในขณะที่น้องสาวมันเองแม่กลับขนใส่ให้อย่างเหลือเฟือ

ขนาดตอนนี้มันลูกหนึ่งแล้ว รูปร่างก็ยังคงฟีบแบนเหมือนเดิม

อ้วนขึ้นมานิดเดียวเท่านั้น ตอนนี้อิชั้นก็เลยอิจฉามัน

ค่าที่หุ่นของมันก่อนและหลังมีลูกแทบไมใด้ต่างอะไรกันเลย

ในขณะที่อิชั้น ระดับความต่างเทียบได้เทียบเท่ากับยอดเขาเอาเวอร์เรสต์กับสะดือมหาสมุทร

ติ้ง + นา + อิชั้น

ต่อมาไอ้ติ้ง...ชื่อจริงทิวาวรรณ ชื่อมันเพราะใช่มะล่า

ฉายา (ที่เพื่อนตั้งให้) คือ ตุ้งติ้ง ศิษย์ทับแก้ว ด้วยความที่มันโคตรจะบู๊

ครั้งแรกที่เจอมัน อิชั้นคิด โอ้โห...เพื่อนคนนี้สวยจังเลย

ตาโต ผมยาว หน้าคมเลยแหละ

คือ...รูปร่างหน้าตาระหว่างไอ้ติ้งกับไอ้นานี่น่าจะสลับกันจริงๆ

เพราะไอ้ติ้งจะโคตรห้าว ในขณะที่หน้าหวาน

(ในตอนนั้นนะ แต่ตอนนี้อิชั้นว่าหน้ามันโหดได้พอดีกับความห้าวของมันแล้วล่ะ)

แต่ไอ้นานิสัยแม้จะไม่หวาน แต่ก็ยังไม่ห้าวเท่าไอ้ติ้ง

วันจบการศีกษา

ก่อนใส่ชุดครุย

ไอ้ติ้งปากจัดมาก

(จริงๆเพื่อนอิชั้นก็ปากจัดกันทุกคน แต่ตอนนี้กะลังพูดถึงไอ้ติ้งอยู่)

มันเรียนเก่งนะ (เพื่อนอิชั้นก็เรียนเก่งๆ กันทุกคนอีกน่ะแหละ)

มันเป็นศิษย์เก่าบดินทร์ (สิงห์) ด้วย ตอนแรกที่รู้ทำใจให้เชื่อลำบากชิ..หาย

คือ...ไม่น่าเชื่อว่าหัวมันจะดีขนาดเคยเรียนอยู่บดินทร์ (สิงห์) ด้วยอ่ะ.....

...

ไอ้ติ้งปากมันร้ายมากๆ คือ ถ้าเทียบกับเพื่อนๆกลุ่มที่เราได้คลุกคลี สนิทสนมด้วยมันก็ไม่ร้ายเท่าไหร่หรอก พอสูสี

แต่ถ้าหากเทียบกับเพื่อนคนอื่นๆนอกกลุ่มแล้ว อินังนี่จะร้ายมาก

มุขแต่ละมุขมันแรงๆทั้งนั้น กัดทีเลือดสาด อาการสาหัส ต้องเข้าไอซียูกันเป็นแถบๆ แต่ว่าอิชั้นก็ชอบนะ

ที่อิชั้นมีปากเป็นอาวุธได้ถึงทุกวันนี้

ส่วนหนึ่ง ก็ด้วยบุญคุณเพื่อนอย่างไอ้ติ้งเนี่ยแหละ

อยู่กะมันก็เลยต้องพัฒนาสกิลของปากตามไปด้วย เอาไว้ป้องกันตัว

แม้มิอาจระรานมันได้ก่อน แต่อย่างน้อยเอาไว้กัดตอบมันได้บ้างก็ยังดี

หลายๆ คนที่รู้จักอิชั้นหลังจบออกมาทำงานมักจะบอกว่าอิชั้นปากร้าย

ขอบอกฮ่ะ ขอบอก ว่ายังไม่ร้ายเท่าไอ้ติ้งและประดาเพื่อนๆ ทั้งหลายของอิชั้นเลยค่ะ

อยู่กะพวกมันขืนทำติ๋มไม่มีวิชาป้องกันตัว มีหวังถูกกัดจมเขี้ยวตายอนาถสิคะ

จบซะที

นี่แค่สองตัวอย่างนะคะ

ยังไม่ได้พูดถึงอีกหลายคน

อันที่จริงเพื่อนของอิชั้นแม้จะปากจัด แต่ก็ไม่ได้ร้ายแบบตลาดแตก

คือ ปากร้ายแบบกัดจมเขี้ยว แต่ไม่ใช่ปากร้ายแบบปากปลาร้า

ที่สำคัญ พวกมันทุกคนถึงแม้จะเป็นสิงห์สุรา ชนิดแทบไม่น่าเชื่อ

ขนาดที่ว่าสามารถเปิดขวดแม่โขง เอาหลอดเสียบแล้วดูดกินเพียวๆ ได้เลย

มอมเหล้ารุ่นพี่หนุ่มจิตรกรรมก็เคยกันมาแล้ว (พี่ๆ เค้าประมาท นึกว่าสาวอักษรไม่มีพิษสง ที่ไหนได้ แทนที่จะมอมพวกเรา เลยโดนพวกเรามอมซะแทนเหอๆ)

นั่งกินเหล้าริมสระแก้ว เมากันปลิ้นยันเช้า แต่ 8 โมงเช้าถ้ามีเรียนพวกมันก็ลากสังขารไปกัน (ถ้าไม่แฮงค์หนักกันจริงๆ)

ทุกคนถึงจะเมา จะบ้ากันยังไง ก็สามารถเอาตัวรอดเรียนจบมาได้ใน 4 ปี

แถมบางคนยังได้เกียรตินิยมซะด้วย เอากะมันสิ

.............................................................

ที่ผ่านมาไม่นาน เพื่อนๆ ก็จัดงานเลี้ยงรุ่นกันเป็นกลุ่มเล็กๆ แต่อิชั้นติดขัดด้วยสถานะของคนมีครอบครัวและลูกเล็ก

พวกมันเล่นนัดเจอ+ปาร์ตี้กินเหล้ากันที่ร้านของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่ม

ให้อิชั้นหอบลูก 3 ขวบไปนั่งตาแป๋วมองผู้ใหญ่กินเหล้ากันนี่เห็นจะไม่สมควร

ก็เลยไม่ได้ไปด้วยประการฉะนี้

คิดถึงเพื่อนๆ จัง