ข้อความที่ตั้งใจจะไปเขียนในกระทู้ไดฮับ
แต่พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
โพสต์ไม่ติด สงสัยเจ้าของเว็บมีของดี
เลยหนังเหนียวฟันแทงไม่เข้า
ก็เลยเอามาลงบล็อคตัวเองก็ได้วะ
ข้อความอาจจะคล้ายๆ ที่เคยอ่านกัน
แต่มีข้อความเพิ่มจากของเดิมอีก (ด้วยอารมณ์โมโหหลังจากได้อ่านแถลงการณ์รายวัน)
เชิญอ่านตามอัธยาศัย
..............................................................
หลังจากได้อ่านแถลงการณ์ของทั้งสองฝ่ายซ้ำไปซ้ำมา
ดิฉันก็เกิดอาการของขึ้น
องค์แรมโบ้ที่สงบไปนานกลับลงประทับอีกครั้ง
อยากจะสาระแนมีแถลงการณ์กับเขาบ้าง
(ว่าแต่ทำไมต้องใช้คำว่าแถลงการณ์คะ คุณมีความยิ่งใหญ่ระดับประเทศ ที่ใครจะต้องฟังคุณ ถึงขนาดต้องใช้คำๆ นี้หรือไงกันคะ)
คงเป็นแถลงการณ์เดียว และแถลงการณ์สุดท้ายของดิฉัน
(เพราะไม่รู้จะเขียนเยอะไปทำไม ใครจะมาอ่านแถลงการณ์ของตู จะถูกลบหรือเปล่ายังไม่รู้เลย)
ไม่ว่าใครจะเป็นพระเอก ใครจะเป็นผู้ร้าย
ดิฉันไม่อยากจะรู้ แล้วก็ไม่อยากจะตัดสิน ไม่อยากจะสนใจมันแล้วล่ะค่ะ
ก็ทำแล้วมันจะเกิดพุทธิประโยชน์อันใดขึ้นมาเล่าคะ
ที่ดิฉันอยากรู้
ก็คือไอ้คำว่า "รับผิดชอบ" ที่คุณๆ ดีแต่พูดออกมาว่าจะทำเนี่ย
มันจะมีการกระทำ "อะไร" ที่ทำแล้วมันจะออกมาแล้ว "ชิ-บ-หาย" วอดวายน้อยไปกว่าที่เห็นๆ อยู่นี้บ้าง
ยิ่งออกมาแถลงการณ์สร้างภาพ
ยิ่งแก้ระบบกันเองโดยไม่มีความรู้
สมาชิกอย่างดิฉันก็เริ่มหายนะเข้าไปทุกทีๆ
..........................................................
หลายคนจากไดฮับมาทั้งน้ำตา
บางคนบอกว่า แล้วจะกลับไปอีก
แต่สำหรับดิฉันคนที่เขียนมาตั้งแต่เดือนมิถุนา ปี 45 ซึ่งเป็นยุคเริ่มต้นของไดฮับ
เขียนมาตั้งแต่ลูกยังอยู่ในท้องจนตัวโตเป็นหมูแล้ว
และเป็นคนที่เขียนมาตั้งแต่สมัยยังไม่เก็บตังค์ สมัยที่อยู่กันแบบพี่น้องอย่างแท้จริง ไม่สตรอเบอรี่เหมือนตอนนี้
ดิฉันสามารถยืดอกได้อย่างเต็มภาคภูมิว่าเป็นหนึ่งในผู้ร่วมกู้ไดฮับ สมัยเกิดวิกฤติ (จริงๆ) เมื่อ 3 ปีก่อน
ก็พวกที่พวกคุณเรียกว่า "Super Member" (แล้วอาจจะแอบปิดปากหัวเราะคิกคักและต่อท้ายด้วยคำว่า หน้าโง่ ก็ได้)
ยังจำดิฉันได้ไหมคะ
ถ้าจำได้ก็ขอบคุณ
แต่ถ้าจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะดิฉันทำใจไว้แล้วค่ะ
ดิฉันขอแถลงการณ์ประกาศให้แม่ยกพ่อยกน้องม่อนทุกคน (ที่ถ้าบุญเราจะยังมีต่อกันก็คงจะหาไดอารี่ดิฉันเจอ)
ว่าดิฉันจะไม่กลับมาเหยียบไดฮับอีกต่อไปแล้วค่ะ
แต่จะอยู่ที่ไหนเป็นการถาวร
ดิฉันกำลังอยู่ระหว่างดูทิศทางลม
และตัดสินใจเลือกค่ะ
.............................................................
ที่ต้องตัดสินใจเลือกดีๆ
เพราะจะได้ไม่ถูกไอ้ที่จะไปอยู่ใหม่ มันกระทำการ "เอาตี-นขยี้หน้า" เอาอีกไงคะ
โง่ครั้งแรกยังพอทน เพราะไม่รู้ก็เลยโดนหลอกให้ไว้ใจ
แต่โง่ครั้งสองคนเค้าจะด่าเอาได้ค่ะ ว่าเป็นไอ้พวกภูมิฉลาดตกต่ำ
หรือสรุปง่ายๆ ก็คือ ดิฉันกลัวการหนีเสือ (หรือเปล่า) ปะจระเข้น่ะค่ะ
อันที่จริง ดิฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่า
เริ่มรู้สึกตะหงิดๆ ตุ่ยๆ กับตัวตนในช่วงหลังๆ ของไดฮับตั้งแต่เมื่อไหร่
แต่เท่าที่จับความรู้สึกของตัวเองได้ก็คือ
หลังๆ มันออกจะเป็นแนวการค้า มากกว่าคำว่าพี่น้อง
อย่างที่ผู้บริหารบางคนกล่าวอ้าง
มีการทำแบนเนอร์วัฒนธรรมการอยู่ร่วมกันอะไรต่างๆ นานา มาให้สมาชิกเอาไปแปะตามไดอารี่
เคยสังเกตไหมคะ
ว่าไดอารี่ดิฉันไม่เคยมีไอ้แบนเนอร์นี่แปะอยู่เลย
เพราะดิฉันไม่ยอมรับไอ้วัฒนธรรมคิดเองเออเอง อ่านตามหลักการก็ดูเหมือนจะดี
แต่พอมาดูการกระทำจริงแล้วมันแปลกๆ
ถ้าคุณพอจะจำดิฉันได้.........
(แต่ถึงคุณจำไม่ได้ ดิฉันก็ไม่แปลกใจหรอกค่ะ เพราะคุณในวันนี้กับเมื่อ 3 ปีที่แล้วที่ดิฉันรู้จักคุณ มันต่างไปมากทีเดียว หรือจริงๆ คุณยังเหมือนเดิม เพียงแต่หน้ากากบางชิ้นของคุณหลุดออกเท่านั้น)
คุณจะรู้ว่า ดิฉันไม่เคยกล่าวร้ายใดๆ คุณเลย จนนิดเดียว
แม้ใครๆ จะด่าคุณ ดิฉันเองก็นิ่งเฉย
บางครั้งก็ยังคิดเข้าข้างคุณซะด้วยซ้ำ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ที่ดิฉันไว้ใจคุณ
จนถึงเมื่อไม่นาน ที่ดิฉันเริ่มเห็นตัวตนที่แท้จริงของคุณ
ผ่านทางการยอม "เชือดเนื้อ" ตัวเองของเพื่อนร่วมไดอารี่คนหนึ่ง
ดิฉันเอง ก็ยังไม่สนใจจะตำหนิคุณ
โดยมองว่า แม้คุณจะทำไม่ถูก
แต่ถ้าดิฉันอยู่ในฐานะเจ้าของบ้านอย่างคุณ ก็อาจจะต้องทำแบบนั้น
ดิฉันไม่เคยตำหนิคุณเลยนะคะ
ครั้งนี้คงเป็นครั้งแรก และครั้งเดียว ที่ดิฉันจะทำ
.............................................................
คนดีจริง ไม่จำเป็นต้องกระทำการบังคับใดๆ
ดิฉันมั่นใจว่าจะต้องได้รับการยอมรับแน่ๆ
อันที่จริงอายุคุณก็มากโขอยู่
มากกว่าดิฉันเสียอีก
ไม่ต้องทำอะไรเด็กมันก็ยกมือไหว้อยู่แล้วล่ะค่ะ
แต่ไอ้การดันทุรังทำอะไรบ้าๆ บวมๆ
เอาสีข้างเข้าถู เอากระจู๋เข้าไถแบบนี้
ดิฉันว่ามันเหมือนคนสติไม่ดี
เหมือนตัวร้ายในละครทีวีหลังข่าวเวลาจนแต้มเลยละค่ะ
...................................................................
อยู่มาจนหัวจะหงอกแล้ว (หรือว่าหงอกไปแล้ว)
อย่าให้ใครเค้ามาว่าได้ว่า แก่เพราะกินข้าว เฒ่าเพราะอยู่นานเลยนะคะ
อย่ามีแต่สมอง ได้โปรดกรุณาเอาสติเข้ามาใส่ในกระโหลกด้วย
ทำอะไรไว้ อย่าไปโยนความผิดให้เด็กจะดีกว่า
เด็กมันจะผิดจริงไม่จริง (อาจจะผิดทั้งคู่ เพราะดิฉันไม่เชื่อว่าจะมีฝ่ายถูก)
แต่คุณในฐานะผู้ใหญ่ ไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาก็เหมือนใช่
เพราะคุณออกตัวเป็น บ.ก.
คุณควรจะรับผิดชอบทั้งหมด
ที่สำคัญเรื่องเงินเรื่องทองที่จ่ายให้คุณไปแล้ว
อันที่จริง 500 บาทต่อ 60 เม็กที่จ่ายไปและไม่ค่อยได้ใช้ของดิฉันมันก็มากโขอยู่
มากพอที่จะซื้อนมให้ลูกกินได้หลายโหลเลยเชียวแหละ
รวมไปถึงเงินจากสมาชิกคนอื่นๆ
ดิฉันไม่รู้เลยว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา ที่คุณเก็บเงินพวกเราไป
คุณเอามันไปทำอะไร
คุณจ่ายเงินค่าเซิร์ฟเวอร์เค้าบ้างหรือเปล่า
หรือเอามันไปใช้ผิดประเภทอื่นๆ จนทำให้เว็บมีปัญหา
ไม่ต้องถึงกับ 500 อย่างดิฉัน เอาแค่ 300 ตามแบบปกติ
100 คนเป็นเงินเท่าไหร่
1000 คนเป็นเงินเท่าไหร่
10000 คนเป็นเงินเท่าไหร่
สมาชิกเสียเงินมีกี่คน
ค่าใช้จ่ายแบบไม่มีต้นทุนบริหารมากมายนักเป็นเท่าไหร่.....
คิดว่าสมาชิกหลายคนรวมทั้งดิฉัน ไม่ได้สนใจหรอกว่าคุณจะชดเชยอะไรยังไงบ้าง
และสังคม สังคัง สีส้มแห่งนี้จะยังกลับมาใช้งานได้อีกหรือเปล่า
มันอาจจะกลับมาค่ะ แต่ว่ามันคงไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
มันคงเหมือนคนบาดเจ็บหนัก เป็นผีดิบซอมบี้ที่แผลเป็นเต็มตัว
ถ้าคุณคิดว่าพวกคุณมีฝีมือ ยังไงก็ปั้นขึ้นมาได้อีก
เพราะพวกคุณเก่ง จุดขายเว็บนี้อยู่ที่พวกคุณ
ก็จะบอกให้เอาบุญว่าอย่าสำคัญตนผิดนักเลย
เพราะจุดขายเว็บนี้จริงๆ อยู่ที่สังคมต่างหาก
สังคมที่มาจากเหล่าสมาชิกที่ผูกพันกันเองผ่านการเขียนไดอารี่ ผ่านตัวอักษรที่พวกเค้าเขียนขึ้น
ไม่ได้ผ่านทางโปรแกรมไฮโซวอะไรอย่างที่พวกคุณคิด
.......................................................................
ในฐานะสมาชิกรุ่นพระเจ้าเหา
ดิฉันอยากจะขอแค่..................
อยากให้คุณผู้บริหาร ช่วยยืดอกเหี่ยวๆ ไม่ถึงสามศอกของคุณ
ออกมารับผิดชอบด้วยการกระทำ (ที่เหมาะที่ควร) มากกว่าการประดิษฐ์แถลงการณ์ใดๆ (และการกระทำที่ทำไปแล้ว......แต่มันไม่เอาไหน)
คนหลายคนกำลังรอที่จะเอาความทรงจำ ความรัก และความไว้ใจของเค้ากลับคืนไป
(รวมทั้งตัวดิฉัน)
เอาเวลาปั้นแถลงการณ์ (และทำอะไรไม่เข้าท่าอยู่ได้ ทำไปมีแต่จะวอดวาย) มาทำหน้าที่ที่ บ.ก. ควรจะทำ จะดีกว่าไหมคะ
ขอแสดงความนับถือ (เป็นครั้งสุดท้าย)
....................................................................
สถานการณ์ล่าสุดเมื่อดิฉันจะเข้าไปลบไดอารี่
เพราะไม่อยากให้ข้อมูลส่วนตัวอยู่ในมือโจร
เมื่อกดยืนยันว่าจะลบ และออกจากการเป็นสมาชิก
สิ่งที่ตอบกลับมาคือ "ไม่สามารถลบได้เนื่องจากเป็นสมาชิกแบบพิเศษ
กรุณาติดต่อ เทคนิคเคิล เพื่อยืนยันว่าต้องการยกเลิกบริการจริง"
.....................................................
ข้อมูลของตัวเอง
จะลบยังไม่มีสิทธิ์ลบเลย
สงสัยจะเก็บไว้เพื่อผลประโยชน์พันล้าน
.....................................................
รีบตามไปอ่านกันซะ ก่อนจะโดนลบ
http://www.diaryhub.com/community/board/msg.php?bid=12224
......................................................
อัพเดทสถานการณ์ เมื่อกดรีเฟรชที่หน้าแรกไดอารี่ (หลังจากเข้าไปเขียนกระทู้ได้พักใหญ่)
DiaryHub.com
Coming Soon
สัญญาว่าเราจะกลับมาให้เร็วที่สุด
ติดต่อ pormod@gmail.com
